RD500LC Special van Gert vd Bosch. Een R(ace) D(iva).

In de tijd dat de tweetakt jammer genoeg uit het GP geweld verdwijnt heeft Gert vd Bosch een eerbetoon aan de lekkere pure V4 tweetakt gemaakt. Zijn RD500 is in de loop van de jaren steeds wat gewijzigd, en is nog lang niet af. Maar wat als een paal boven water staat is dat het een pure V4 tweetakt is en zal blijven ook!

Gert's Initialen zijn G.P.... dat is vast niet voor niets. Hij rijdt zelf niet onverdienstelijk in de 600cc klasse, en ook zijn vrouw is motorgek. Daarnaast nog een stel vrienden in de motorwereld die ook behoorlijk tweetakt gek zijn, en een baan waarbij wel eens wat gedraaid en gespoten kan worden. Ideale omstandigheden om een "gewone" RD500 te verbouwen tot een echt GP500 eerbetoon!

IJdelheid... het oog wil ook wat.

Een oude kawa GPZ1100 (Eddy Lawson replica) moest destijds het veld ruimen om plaats te maken voor de RD500. Hij liep niet goed, één cilinder had nog geen zin. Dus dat is eerst opgelost. Omdat de kleur hem niet aan stond eerst de boel maar eens helemaal overgespoten. De kleuren van een Suzuki RG500Gamma waren toen erg modern, de RD moest dus ook in die kleuren. De Zwart-grijze versie op de foto's. Hiermee heeft Gert enige jaren de wegen geparfumeerd met tweetaktdampen. Waarvoor alsnog dank.RD in RG kleuren

De kleuren begonnen na verloop van een jaar toch wat te vervelen, en toen kwam Yamaha met de nieuwe R6... die kleuren moesten er meteen op. Dus weer de hele boel uit elkaar, en spuiten maar! Het resultaat is al wat moderner, maar het is nog steeds geen echte GP500 V4.... "Gelukkig" kwam er toen een klein ongelukje waarbij het spuitwerk beschadigd raakte.RD in  R6 kleuren

En toen kwam dus de belangrijkste stap. De marlborokleuren en bestickering als op de GP fietsen. Je ziet meteen dat de motor zelf ook lekkerder in z'n vel zit! Een beetje ijdelheid is een RD nooit vreemd geweest, maar deze 500 stinkt spontaan nog lekkerder naar tweetaktolie!

RD in Marlboro kleuren

Techniek... het OOR wil ook wat.

De veranderingen zijn tot nu toe eigenlijk alleen nog maar cosmetisch geweest. Voor een echte replica is er nog wel wat technisch werk nodig ook. Daar was nu tijd voor. Als eerste kwamen er Jolly Moto's onder. Die dingen passen gewoon in één keer, en het loopt ook meteen een stuk mooier. Maar de grootste vooruitgang zit natuurlijk in het prachtige geluid, en de GP-style uitlaten aan de rechterkant.

Lastig

Volgende stap was de meest lastige tot nu toe.... de banana swingarm van een Suzuki RGV250 compleet met 17" achterwiel. Zo'n ding past best aardig, maar dat is niet goed genoeg. De wielbasis is nu 2 cm langer, da's niet zo erg. Maar voordat de uitlijning klopt.... dat koste anderhalve maand van passen, meten, proberen, weer wat meten, ander passtuk enzovoort. Uiteindelijk is het gelukt, met een speciaal voortandwiel (daar zit nu een sprong naar buiten in), samengebouwd uit twee tandwielen. Diverse pasbussen tussen de achterbrug en wiel. En ook speciale bussen rond de swingarm as. De uitlijning is nu goed.

swingarm

MAAR ook dan ben je er nog niet! Het linksysteem van een RD500 werkt nogal anders dan dat van een RGV. Bij een RGV beweegt het ophangpunt naar boven met de achtervork, maar bij een RD500 moet dat punt naar achteren gaan. De RD500 heeft de veer onder het blok liggen om ruimte te maken voor de achterste (=bovenste) uitlaten. De veer wordt bediend met een linksysteem dat een driehoekig subframe-pje onder de achtervork heeft om de draaiing van de achtervork om te zetten in een horizontale beweging. In eerste instantie heeft Gert de link gewoon verbonden met de RGV achtervork. Het werkt, maar de negatieve veerweg is nu zo'n 30 cm..... en de positieve veerweg maar een paar centimeter! De volgende stap is dus om het driehoekige subframe van de RD-vork over te zetten op de RGV vork.

En dan nog... de accubak bijvoorbeeld past niet meer, er zit nu een speciaal klein accu-tje in het kontje.

Make-up

Na al die techniek is er ineens de behoefte aan "wat eenvoudigers". Dus het frame is na het eerste treffen inmiddels zwart gespoten, de schetsplaten zijn ingekort (duo passagiere heeft zelf een VFR400R en wil dus echt niet achterop... ze rijdt voorop! (Om vervolgens maar wat blij te zijn als Gert haar inhaalt op de RD500 en haar parfumeert met tweetaktdampen)

Daarnaast is de hele motor op allerlei details voorzien van stickers, logo's etc, allemaal speciaal gemaakt stickerwerk. Zelfs op de velgen staan YRT logo's (Yamaha Racing Team). OOG voor detail! Subtiel aangebrachte make-up die het net AF maakt.

YRT logo op wiel

De toekomst

Wat moet er nou nog meer? Nou da's makkelijk.... in de loop van de tijd álles nog wel eens... De voorpartij is helemaal standaard, en een wat modernere vork is wel gewenst. Probleem hierbij is de breedte van de kroonplaten. Olietank en waterreservoir zouden niet meer in de kuip passen, en Gert wil de orginele RD kuip behouden. Wie heeft er een mooie oplossing? De onderkuip wil Gert trouwens eigenlijk nog wel wat langer hebben... om meer op de GP motoren te lijken. Ook een getuned blok zou leuk zijn, maar dan moet er eerst een reserveblok komen, en een bak met geld.

Waar haalt hij de tijd vandaan?

Gert is zoals gezegd coureur in de 600cc (viertakt) en heeft 's winters dus relatief weinig te doen. In die periode werkt hij aan 500's uit heel het land, voor onderhoud of restauratie. Ook interesse? Mail maar even naar de club, je wordt door verwezen... rd350@motormuizen.nl In een zeer nette garage annex werkplaats is alles beschikbaar om je RD eens lekker te laten verwennen.

Garage annex werkplaats

Voor nog meer foto's van deze droomfiets, en van Gert's andere motoren kun je hier klikken.

Teake Boogaard, webmaster