De eerste foto's van het treffen op camping witterzomer:

Nu inclusief het verslag van Rob PaaRDekooper! Geniet van de foto's en lees het verhaal, je hebt dan gelijk je medicijn weer gehad, Wat nou rookverbod in publieke gelegenheden.... 25 tweetakten koud, vol op de choke....

"There's nothing like the smell of twostroke in the morning!"

Jammer dat ik er niet bij kon zijn, maar door de foto's kom ik al weer aardig in de stemming. Rob heb je dat flesje met tweetaktrook nog gevuld voor me?

Klik op de foto's voor een grotere afbeelding.

Ik heb ook nog geen passende bijschriften.... wie vertelt er even wat de verhalen zijn bij de foto's?

Perry's foto's

Perry van Leeuwarden (bekend van www.rd400.nl) heeft zijn foto's ook online! klik op http://www.rd400.nl/treffen.htm en zie daar weer een mooie impressie van het treffen.

Verslag door Rob Paardekooper

Rob PaarRDekooper schreef het onderstaande verslag; veel leesplezier! (En als je dat gelezen hebt wil je er volgend jaar absoluut zeker te weten ook bij zijn!)

Verslag 2^e Yamaha Tweetakttreffen, 27, 28 en 29 sept 2002

Op Witterzomer

Voor tweetaktrijdend Nederland een Legendarisch Weekeinde.

Het aftellen is geëindigd. Het is D-day. Vrijdagochtend 27 september, 8:00 uur. Vannacht heb ik de belangrijkste dingen ingepakt, vanmorgen alles wat ik vergeten ben. Bovenop in mijn rugzak zit mijn fototoestel. Het belangrijkste kleinood. Gisteravond klein onderhoud gepleegd. Ketting gespannen, tweetaktolie bijgevuld, remmetjes, carterolie, en kettingvet…

Ik hijs mij in het leer en breng mijn tegenstribbelende zoon op de RD naar school, hij wil mee! Onderweg naar Den Haag wordt me duidelijk dat de ketting te strak staat, 3 slagjes heb ik hem gegeven. Terug in de garage zet ik hem 1,5 slag terug. Perfect!

Voor het eerst sinds jaren bind ik weer een slaapzak, tent en luchtbed achterop. Ik plak mijn geleende tanktas op de tank en loop nog even het huis in om op de valreep de vergeten routebeschrijving mee te nemen en het laatste bericht bij Countdown op het forum in te kloppen:

T Minus Zero
Motor bepakt, tankassen en tentje.
IK VERTREK

De daad bij het woord voegend hijs ik mijn rugzak om, rits de boventas met de routebeschrijving om bij Gert Moes in Assen te komen op de ondertas kwak de garagedeur dicht en bestijg mijn motor.

Ik wil de koppeling inknijpen en de dodemansknop aanzetten om de krachtbron tot leven te roepen. Tot mijn verbazing bereik ik slechts met de vingertoppen het stuur en kan ik de tellers niet aflezen. Tanktas te hoog. Ik probeer en stukje te rijden maar ik zie alleen de hoogspanningsmasten, met gestrekte vingers kan ik mijn brommer nét besturen. Gauw teruggereden, in een razend tempo frot ik de inhoud van de zo netjes ingepakte boventas in de ondertas en mijn rugzak. Ik stap weer ín de RD die door de zware bepakking meer dan comfortabel voelt en schop hem aan. Anderhalf uur later dan gepland vertrek ik. De natte weg en de enkele spettertjes motregen deren mij niet; in de verte is het licht. De volle tank brengt mij in de opklaringen tot de Shell voorbij Nunspeet. Daar tank ik, vaste prik. Door mijn uitdossing, bepakking en de motor waarop ik zit vind ik dat  iedereen denkt: "Ohja, die gaat naar het RD treffen". Ik gun mezelf geen bakkie en knetter verder naar Assen. Ik zou vroeg bij Gert zijn.

Het huis van Gert in Assen is dankzij de routebeschrijving gauw gevonden. Gert is allang weg, weet de buurvrouw te melden. Trea komt naar buiten en bevestigt Buurvrouws bewering. Of ik de weg weet naar de Camping? Tuurlijk. Onder de snelweg door drie keer links, om het circuit heen. Halverwege sla ik bij een verkeerslicht te voeg af en kom nooit meer bij het circuit. Uiteindelijk beland ik in Norg. Twee boeren vertellen me de goede weg. Zo uitgebreid dat ik niet meer dan de eerste twee bochten kan onthouden. Ik duik een benzinestation in, Olijve, wat uiteindelijk onze sponsor blijkt te zijn en vraag aan een jonge knul weer eens de weg. Na eerst een sappig verhaal over Aprilia tweetakten aangehoord te hebben chanteert hij mij door wel de weg te willen wijzen, maar alleen als ik volgas wegrij. Ik bedien hem op zijn wenken. Om 14:00 uur kom ik op Witterzomer aan. Een trotse en breed grijnzende Gert Moes en Eric van der Ven staan voor een 36 m2 grote partijtent. En het hield niet op. Hij was in heel de straat alle tuimeubilair wezen confisceren, maar ook parasollen, koffiemachine, koffie en muziek. Alles helmaal compleet. Het overtrof mijn stoutste verwachtingen. We hadden al wel wat heen en weer gemaild, en een telefoongesprekje gevoerd maar dat het er zo ontzettend compleet uit zou gaan zien, nee. Ik heb Gert en Eric ter plekke duizend keer geprezen en geëerd. Ik had eigenlijk verwacht dat we met en handvol tentjes het weekeinde door zouden brengen. Spartaans, zittend in het gras.

Ik ken mijn werktempo, en op mijn vraag of ik erg in de weg liep werd mij geadviseerd mijn eigen tent maar op te gaan zetten. Ik vond mijn Heim pal naast de VIP-tent. Binnen een uur had ik de binnentent van het geleende iglo'tje uitgespreid. Vervolgens heb ik de hele Camping omgekeerd om mijn stokken te vinden. Nou, die liggen ergens in Duitsland of Luxemburg, maar niet in Assen!!! Uiteraard wist mijn steun en toeverlaat (Gert Moes) een oplossing en met 10 minuten was er een iglo'tje voor me op de kop getikt. Die stond binnen 2,5 uur. Toen ik een uur later ook mijn luchtbed onder het tentje terug had gevonden kon voor mij de eerste dag al niet meer stuk. De eerste bezoekers deze dag waren een aantal lokale geïnteresseerden. Jilt Vos met een maat, Een tikkie ik het blok noopte hun voorzichtig naar huis te gaan. Jilt heeft nóg een RD500, dus het gaat van de grote hoop  en op een gegeven ogenblik kwam er zowaar een Bélg het terrein op. Een Exporthagenees, wonend in België, kap nâh. André had zich met zijn aanhanger de tandjes getrapt om een beetje bijtijds in Assen te zijn. Met bewondering sloeg ik André gade. Binnen 10 minuten zat hij voor zijn opgebouwde tent. Weliswaar zijn luchtbed op te pompen maar zijn tent stond. Gert had inmiddels van de VIPtent een luxe onderkomen gemaakt, met koffie en muziek. De door Yamaha gesponsorde vlaggen opgehangen, richtingbordjes geplaatst en was naar huis verdwenen om te eten, evenals de aangewaaide autochtonen. Samen met André. André zou koken en moest dus door Gert naar de Chinees geloodst worden voor de afhaal. Na een stief kwartier was de kok terug met een minuskuul zakje chinees en twee kratten Amstel. We waren uiteindelijk met zijn tweeën.

Onder het verdelen van de prooi kwam Gert alweer aankakken. Nix te eten thuis. We hebben de chinees op drie plasticjes en papiertjes verdeeld en met onze handen opgegeten. Bestek vergeten. Inmiddels was Eric weer gearriveerd en na de koffie zijn we maar een biertje wezen drinken en met een hoop slap geouwehoer over de tweetakten. Onderwijl André's waanzinnig knap ver-herbouwde RD bewonderend. Helemaal af, de Puch Maxi koplampjes op de juiste plek. Hij moest binnen staan, want hij had nog nooit regen gezien. Mijne niet, die moest dienst doen als verlichting, in de tent. Vergeten. En mijne is de buitenlucht en regen gewend. Gert en Eric waren onderwijl nog een paar keer heen en weer gereden om wat tweetakten op te halen. Eric is de trotse eigenaar van een RG400 en NSR400. En uiteraard een Yamaha 31K. Gert houd het een beetje bij RD's en bracht een RD500 en twee 31K's mee. Vulling noemde hij het. Midden in de Nacht kwam Perry van Leeuwarden aankakken. RD 400 vastgelopen, zonde, zonde. Gelukkig was zijn vriendin met de auto (Vierwielig voertuig met laagtoerige aandrijving, zonder funfactor) en konden ze na hun RD bij een boer geplant te hebben hun weg vervolgen. Vanwege het late tijdstip besloten ze in de v.d. Valk te gaan pitten. Morgen zou de Bezemwagen hun motor ophalen. Afijn, na veel loze opmerkingen en een lege krat bier kwam in het oosten het ochtendgloren tevoorschijn en werd het tijd voor een dutje.

Dag 2, Zaterdag

Buitenlucht maakt slaperig. Ware het niet dat ik wakker werd van een onophoudelijk getik uit de VIPtent. Na een paar minuten herkende ik het als de ontsteker van de kachel. Omdat André de enige aanwezige was kon het haast niet anders dat hij bezig was de tent op te warmen. Ik heb hem een uurtje laten kloten en toen ik het getik zat werd ben ik uit mijn tent gerold en heb de thermokoppel ingedrukt. Tik, lopen.

De vers gebakken broodjes en een bakkie of 8 koffie deden ons goed. Ik was gaan lopen naar de Kampwinkel, je weet maar nooit met die tweetakt. Dat was dus de laatste keer. Van de TT weet ik dat welke verplaatsing er ook gebeurt, het gebeurt met de motor. Naar de WC, de Receptie, de Winkel, de dan aanwezige patatboer, alles op de motor. Nou weet ik ook weer waarom, lopen is voor paarden. Niet voor Leren Mannen. Gert was inmiddels aangekomen en het wachten was op wat er zou gaan komen. Hoeveel???? Wie???? 5? 10? 20? De kawasaki driepitters hadden bij hun eerste optreden precies 3 bezoekers. Dat zou ons toch wel bespaard blijven? Als iedereen van de dag tevoren zou komen, én degenen waarvan we wisten dat ze zouden komen, kwamen we op 12, 15 motoren.

Inmiddels begonnen er geluiden in de verte te klinken. RD's!!!! Yes! Langzaamaan begonnen ze binnen te druppelen, Tom en Glenn. Gerrit met de Dappere 125, op de aanhanger, verder iedereen onder de man. Grote hilariteit toen Heiko Luckfiel zijn RD parkeerde. Tentje en slaapzak achterop vastgesnoerd met een spin, met de haken IN DE UITLATEN. Ik heb me bescheurd. Uiteraard zijn hier foto's van. Het werd een tentjebouwen / bakkiedoen / praatjemaken / effe-gassen van jewelste. Inmiddels hadden zich een stuk of 25 - 30 motoren verzameld. Van een R2 uit 68 tot een '98er braziliaan. Een R5, de Dappere 125 van Gerrit, de 4L0 van Arie, mijn 4L1, veel 31K's, fonkelnieuwe, maar ook gebruiksmotoren. Een boel 500's waaronder later weer Jilt Vos en zijn maat. Ook de Marlboro 500 van Gert v.d. Bosch was aanwezig. Omdat ons de Wintercamping was toegewezen met het verharde pad in het midden hadden we daar een uitstekende gelegenheid een keurige LINE-UP te maken. Teveel RD's op een rij, gelukkig gefotografeerd

Kippenvel en ontroering. Machtig mooi, en wat een opkomst. Tijd genoeg om te genieten, want we moesten nog even wachten op Jilt en Dick. Toen uiteindelijk bleek dat we elkaar onderweg zouden ontmoeten werd na de "professionele briefing" het sein RRROOOKEN gegeven.

25 RD's met kouwe motoren, op de choke. Nét aangeschopt. Een walm van jewelste. Een dikke 10 voor onze RD's. Geen hand voor ogen, Mistkracht 9, en wat een geur!!!! Voor allen die dit gemist hebben: De millenumwissel heeft bij mij aanzielijk minder stof doen opwaaien. De motoren werden bestegen en opgesteld voor de aanvang van de Rookrit, onder de bezielde leiding van GERT MOES. Eerst tanken in Assen, bij één van onze sponsoren. Olijve Total. Daarna om het TT-circuit heen, richting weet-ikveel, Ik rij er altijd maar achteraan. Het kan mij daarbij nooit hard genoeg gaan, en ik zat dan ook binnen de kortste keren achter Gert te douwen, maarja, je bent met meerdere, dus Gert wist zich ondanks mijn aandringen uitstekend te beheersen, Het is voor de achterste rijders anders niet bij te palen. Een verschrikkelijk mooie rit door het Drentse boerenland met slingers, rechte stukken, rotondes, bos en weiland. Een tweede stop werd onvrijwillig ingelast toen Dick's RD500 een tikje ging vertonen. Dick is met Jilt rijdend teruggekeerd naar huis. We konden onze weg vervolgen, en ik denk dat het in Havelte was waar we een derde stop hebben gehad. Voor de meesten een gelegenheid ff een peukie te roken en een fotootje te schieten. Op een gegeven ogenblik wordt het dan weer tijd op te stappen en het slingeren voort te zetten. Onder veel bekijks verdwenen we uit het dorp.  Na een probleemloze etappe voerde Gert ons via wat gaten en hoeken een industrieterrein op, naar Gebben motoren. Een hartstikke leuke rondleiding gehad. Wat die man aan exclusiefjes heeft staan: Een TZR, nog nooit een klap gelopen, Honda racertjes, nieuw uit het krat, nog nooit een klap gelopen. Een goldwing, nieuw uit het krat, nog nooit een klap gelopen. Een verzameling exclusievelingen, door Gert en Eric voor ons toegankelijk gemaakt. Toch nog even drie bakkies koffie naar binnen gewerkt als het sein OPSTIJGEN weer word gegeven. Na intern overleg besluiten we de korte weg naar huis te nemen, langs de Drentse hoofdvaart, we zijn al 3 uur onderweg en om 5 uur gaat de supermarkt dicht. Alle boodschappen voor de barbecue moeten nog gedaan worden.  Ik laat Danny en R-Dré nog even zien hoe het wél moet, door met een knietje aan de grond buitenom voorbij te komen om de A 28 op te draaien. Daarna verlies ik op het stukje snelweg door mijn geringe cilinderinhoud meteen elke wedstrijd. Iets wat ik als we van de snelweg af zijn meten weer goed maak. Het is een heerlijk geluid als je de 350's en de 500's voorbij hoort knallen. Vooral die van Glenn zonder airbox heeft en supergeluid. Blijkt later dat er toch nog iemand stil gevallen is. Doordat Eric hekkensluiter is blijft hij volgens afspraak bij de achterblijver hangen tot een telefoontje gepleegd is waaruit blijkt dat we iemand op moeten halen. De gele koplamp kenmerkt het einde van het veld. Als die weg is moet er dus wat aan de hand zijn. Vanaf de Shell in Geeuwerbrug gaat het met een vlot tempo naar de supermarkt in Bovensmilde. Ik blijf effe achter Gerrit met zijn Dappere 125 hangen. De 10.000 toeren bij 95 KM/h zingen hun lied in mijn oren. Vijf voor vijf plegen we een invasie in de lokale buurtsuper van Bovensmilde en helpen de winkelier van zijn vleesvoorraad af. De laatste paar honderd meter en de meer dan geslaagde rookrit zit erop.

R-Dré klimt vanaf zijn motor in de bezemwagen en zorgt voor de veilige thuiskomst van de achtergebleven Henk. Onderwijl doet Gert effe boodschappen om de inwendige mens te versterken. Met 6 kratten bier en een fles Cola moet dat lukken. Het wachten is een beetje op R-Dré en Wim Eijk. Als R-Dré met Henk binnen is zijn de magen zo leeg dat we besluiten het vuur te ontsteken. Van Wimke  wisten we dat hij later zou komen. Sommigen barbequen niet mee en zijn verdwenen. De avond was al een stuk gevorderd alvorens met eten te beginnen, en het bier vloeide rijkelijk. Als het gezellig is, is alles lekker. De knoflooksaus lag in het gras en de barbequesaus in een carterpan (Deksel van de barbecue, Gerrit…. Juh, kijk er is, Heb tie een bekkie). Iedereen heeft volgens mij andermans vlees opgegeten, en daar is geen woord over gevallen. Hoe vonden jullie de stooflappen? Normaal 2,5 uur sudderen maar nu binnen 6 minuten klaar! Weet ik dat??? Op een gegeven ogenblik zijn er nog wat bewoners van een gehandicaptencamper bij ons aangeschoven, en hadden derhalve de avond van hun leven. Er is de hele avond voor boekdelen flauwekul uitgewisseld, echt serieus ging het er niet meer aan toe……… gelukkig. Ver na middernacht gingen de eersten afdruipen, en om een uur of twee zat ik alleen nog met R-Dré in de tent, de kachel op 4, de radio op 5. Óók met R-Dré kon de lol niet op en om drie uur zag ik nog maar zo weinig dat ik mijn tent op ben gaan zoeken. Verkeerde kant opgelopen en niet gevonden, natuurlijk. Dan maar terug naar de VIP-tent voor nog één biertje. Om 4 uur nog eens gezocht en toen stond mijn tentje er weer.

Dag 3, Zondag

Voor dag en douw was eenieder wakker. Deze keer zeker op de motor broodjes gaan halen! Godzijdank, want ze moesten nog gebakken worden. Om 10 uur ofzo waren er warme broodjes die er ingingen als koek, en die 13 bakkies koffie ook.

De Zondag was als uitloop van het feest bestempeld. Eigenlijk dus ingericht als roes-uitslaper.  Gerrit + heeft ff niet de kans gehad om zijn roes uit te slapen, want Arie wist hem te vergasten met een rookconcert. De uitlaten in zijn tent, choke open en melken maar. 10 minuten later kwam er nog rook uit zijn tent. Arie heeft als Kentekenplaat voortaan een bord "verboden te roken"

Na de statiefoto's waren de meeste van ons weer capabel om hun motor of auto te besturen.

Perry is gerepatrieerd, door zijn vader (twee man, rechtstreeks uit een oorlogsfilm)

Arie ging dankbaar gebruikmaken van zijn pitkaart en verdween al rokend met het bord "verboden te roken" over zijn kentekenplaat naar het TT-circuit. Heiko bracht de dag door met Wimke zijn bus openmaken. Om een uur of vier was bijna iedereen weg, en ik had zelfs al mijn tent binnen twee uur weg. Eric en Gert hebben wonderen verricht door hun spullen sneller weg te hebben als ik de mijne. Met een wee gevoel heb ik mijn handel op mijn RD gesjord, tanktas eropgeplakt en mijn thuisreis aangevangen. Van de terugreis weet ik niet veel meer. Ik weet niet of dat door het overvloedige bier is gekomen of door de gigantische indruk die dit weekeinde op mij heeft gemaakt. Ik weet zeker het laatste denk ik.

Wat de meeste indruk op mij gemaakt heeft:

Dat er geen yuppen op RD's zitten

De éénheid en enthousiasme van de RD-ers

De prestatie van Gert en Eric

Dat ik op moet passen omdat R-Dré anders van me gaat houden.

De onberispelijke staat van Glenn's motor.

De opkomst, en nog zo verschrikkelijk veel dingen.

De bevestigingspunten voor bagage op Heiko's motor

Een ding is weer nadrukkelijk bevestigd: Motorrijders zijn een zeer apart slag volk, alle neuzen dezelfde kant op en één hechte kliek vormend. Ik voel mij daar uitstekend tussen.

Rob paaRDekooper

Een verslagje en foto's van het vorige treffen (in Hendrik Ido-Ambacht op 28 april 2002) vind je hier

Tot horens, Teake Boogaard, Webmaster RD350.nl

Reacties? Zet ze op het forum!

Zelf ook een mooi verslag gemaakt? Mail maar op rd350@motormuizen.nl